Tag Archives: Hyper-V Client

Wirtualny router w labie, czyli instalacja i podstawowa konfiguracja Vyatty na Hyper-V

W czasie nauki, testów w środowisku laboratoryjnym chcemy mieć możliwość lepszego wyizolowania i dostosowania sieci do naszych potrzeb. Np. wykorzystanie NATu, stworzenia wieli podsieci, symulację rozproszonego środowiska sieciowego. Osobiście często do tego celu używam wirtualnego routera(sieciowego systemu operacyjnego) o nazwie Vyatta, który jest dostępny w wersji opensource oraz płatnej. Dla większości potrzeb wystarczy wersja opensource.

W wpisie przedstawię jak skonfigurować zainstalować i skonfigurować vyatte w labie opartym o Hyper-V dostępne w Windows 8 i 2012, aby uruchomić NAT pomiędzy dwoma sieciami oraz na sieci wewnętrznej skonfigurować DHCP. W moim labie posiadam dwie sieci. Jedną zewnętrzną(sieci o nazwie INET) z dostępem do Internetu oraz drugą sieć wewnętrzną(PRIV) na potrzeby laba. Sieć PRIV mieć dostęp do Internetu poprzez NAT oraz na tej sieci ma działać DHCP.

image

Instalacja

Pierwszą czynnością jest pobranie iso najnowszej edycji Vyatty w wersji Virtualization ISO. Pobieramy ze strony http://www.vyatta.org/downloads.

Następnym krokiem jest stworzenie maszyny wirtualnej z jednym vCPU, 512MB ramu oraz dyskiem dynamicznym o rozmiarze 2GB. Maszynę taka możemy stworzyć za pomocą Powershell’a następującym poleceniem:

New-VM -Name Vyatta -MemoryStartupBytes 512MB -SwitchName INET -NewVHDSizeBytes 2GB -NewVHDPath C:\Hyper-V\vyatta.vhdx
Add-VMNetworkAdapter -VMName Vyatta -SwitchName PRIV

Pierwsza linijka tworzy nową maszynę o nazwie Vyatta zgodnie z potrzebnymi parametrami. Ważny jest parametr NewVHDPath, który wskazuje ścieżkę, w jakiej ma być stworzony nowy dysk dla maszyny wirtualnej. Drugi linijka dodaje drugą kartę sieciową podłączoną do sieci PRIV.

Teraz montujemy ściągnięte ISO w maszynie i uruchamiamy ją, aby rozpocząć proces instalacji Vyatty. Poniżej film jak zainstalować Vyattę. Sama instalacja sprowadza się do wydania jednej komendy i odpowiedzeniu na parę pytań. Cała instalacja od startu maszyny z ISO do restartu i uruchomienia gotowego systemu do konfiguracja trwała 3 minuty.

Konfiguracja

Po instalacji logujemy się do naszej vyatty i wdajemy komendę:

configure

Polecenie to uruchamiamy tryb konfiguracyjny. Pierwszą czynnością jest ustawienie adresacji naszych interfejsów.

Adres na interfejsie INET będzie to 192.168.1.2 z maską 24 bity, czyli 255.255.255.0. Polecenie do tego to:

set interfaces ethernet eth0 address 192.168.1.2/24

Dodatkowo ustawię opis interfejsu poleceniem:

set interfaces ethernet eth0 description INET

Adres na drugiej karcie sieciowej będzie 10.0.0.1/24. Zestaw poleceń analogicznie jak dla pierwszej karty.

set interfaces ethernet eth1 address 10.0.0.1/24 
set interfaces ethernet eth1 description PRIV

Następna czynnością jest ustawienie bramy domyślnej. Moją brama jest router o adresie 192.168.1.1.

set system gateway-address 192.168.1.1

Teraz czas na ustawienie NATu(maskarady) pomiędzy INET, a PRIV. Stworzymy nawą regułę NAT. Wskażemy, jakie adresy źródłowe maja być NATowane i przez jaki interfejs maja wychodzić oraz ustawiamy typ NATu na maskaradę. Polecenie do wykonanie tych czynności to:

set nat source rule 10 
set nat source rule 10 source address 10.0.0.0/24 
set nat source rule 10 outbound-interface eth0 
set nat source rule 10 translation address masquerade

Teraz konfiguracja DCHP na interfejsie PRIV. Zakres DHCP będzie się nazywał 10.0.0.X i rozdawał adresy od 10.0.0.10 do 10.0.0.20. Bramą domyślną będzie interfejs PRIV, czyli 10.0.0.1. Adres serwera DNS u mnie to 192.168.1.1. Jeśli w labie testujecie AD to ustawiacie adres serwera DNS na kontroler domeny.

set service dhcp-server shared-network-name 10.0.0.X subnet 10.0.0.0/24 start 10.0.0.10 stop 10.0.0.20 
set service dhcp-server shared-network-name 10.0.0.X subnet 10.0.0.0/24 default-router 10.0.0.1 
set service dhcp-server shared-network-name 10.0.0.X subnet 10.0.0.0/24 dns-server 192.168.1.1

Po dokonaniu konfiguracji należy ją zatwierdzić i zapisać.

commit 
save

Podsumowanie

W ten sposób z wykorzystaniem vyatty w około 15 minut możemy mieć skonfigurowany prosty router do naszego laba. Taka konfiguracja, może być z powodzeniem stosowana też po za labem do normalnego użycia zamiast zwykłego routera. Vyatte możemy zainstalować na normalny PC czy serwerze i potrafi nam dać możliwości takie jak rozwiązania kosztujące pięciocyfrowe kwoty w złotówkach.

Testowanie Windows To Go w Client Hyper-V

Po wygraniu pendrive certyfikowanego dla WTG postanowiłem trochę bardziej przyjrzeć się temu rozwiązaniu. Wkurzyło mnie trochę testowanie, czyli restarty, testy, znowu powrót do normalnego systemu. Z lenistwa nie zawsze chce mi się pracować przy biurku na dwóch komputerach naraz, żeby mieć dostęp do swojego normalnego systemu w czasie testowania WTG.

Rozwiązanie mojego lenistwa z wykorzystaniem Hyper-V jest banalnie proste. Do tego celu pendrive trzeba potraktować, jako dysk pass-through i podpiąć go do maszyny wirtualnej. Z większością pamięci USB nie da się tak zrobić niestety, ponieważ system wykrywa je, jako removable media. Żeby dysk podłączyć do maszyny trzeba go przenieść w tryb offline, dla zwykłych urządzeń skończy się to komunikatem jak poniżej.

Na szczęście pendrivy certyfikowane dla WTG są wykrywane, jako dyski typu fixed, czyli jak normalne dyski twarde podłączane przez SATA czy USB.

Przejdźmy teraz do samego podłączenia pendrive z WTG do maszyny wirtualnej w Hyper-V. Na początek trzeba taki dysk przenieść w tryb offline. Możemy tego dokonać z przystawki zarządzania dyskami lub z linii komend programem diskpart. Aby dokonać tego z Windows 8 wciskamy Win + X i wybieramy Disk Management. W konsoli klikamy prawym przyciskiem na nasz dysk z WTG i wybieramy opcję Offline

Aby zrobić to samo z konsoli uruchamiamy na prawach administratora polecenie diskpart i wykonujemy następujące polecenia(# oznacza numer naszego pendrive z polecenia list disk):

list disk
select disk #
offline disk
exit

Teraz w Hyper-V tworzymy maszynę wirtualną bez dysku i wchodzimy w jej ustawienia. Wybieramy IDE Controller 0 i dodajemy dysk twardy. W ustawieniach nowego dysku twardego wybieramy Physical hard disk i wskazujemy nasz pendrive.

Teraz możemy uruchomić naszą maszynę i cieszyć się wygodnym środowiskiem testowym dla WTG.

Garść linków z rss’a, mały konkurs

Oznaczone ostatnio w RSSie

Jumbo frames powershellem w Windows Server 2012 – http://workinghardinit.wordpress.com/2012/06/11/configuring-jumbo-frames-with-powershell-in-windows-server-2012/

Ustawienia sieci dla Live Migration z pomocą powershella w Windows Server 2012 RC – http://www.hyper-v.nu/archives/hvredevoort/2012/06/selecting-live-migration-networks-in-windows-server-2012-hyper-v-cluster-with-powershell/

Szybka i łatwa instalacja oraz aktualizacja z poziomu cmd często wykorzystanych programów prze it pro, dev – chocolatey – http://mateusz.swietlicki.net/post/2012/06/09/chocolateyorg–Nuget-dla-Windows.aspx, chocolatey.org

Post na temat dlaczego Hyper-V Client wymaga SALT od Mariusza Kędziory – http://blogs.technet.com/b/mkedziora/archive/2012/06/06/hyper-v-slat-w-windows-8-i-windows-server-2012.aspx

Trochę dokumentów i porównań z nowym Hyper-V w Windows 2012 RC –http://blogs.msdn.com/b/virtual_pc_guy/archive/2012/06/01/hyper-v-on-windows-server-2012-rc-information.aspx

Nowy namespace WMI dla Hyper-V v3 aka root\virtualization\v2http://blogs.msdn.com/b/virtual_pc_guy/archive/2012/05/30/the-v2-wmi-namespace-in-hyper-v-on-windows-8.aspx

Server Virtualization for Dummies – darmowy ebook na temat wirtualizacji od Oracla – http://www.oracle.com/webapps/dialogue/ns/dlgwelcome.jsp?p_ext=Y&p_dlg_id=11731959&src=7314532&Act=98

Konkurs

Do wygrania Voucher na szkolenie online: “6319: Configuring Hyper-V in Windows Server 2008“. Wygrywa 4 komentarz z poprawną odpowiedzią. Kod vouchera zostanie wysłany na adres podany przy dodawaniu komentarza.
Pytanie to: Ile lat trwała implementacja SR-IOV w Hyper-V?

Porównanie wydajności magazynów danych dla Hyper-V w Windows 8 Server Beta

Dziś na portalu wss.pl ukazał się mój artykuł “Porównanie wydajności magazynów danych dla Hyper-V w Windows 8 Server Beta” – link.
Artykuł opisuje wydajność dostępnych dysków wirtualny oraz Pass-Trough w Windows Server 8 Beta(Windows Server 2012) dla roli Hyper-V. Zapraszam również do mojego postu na temat wydajności dysków wirtualnych w Hyper-V Client – VHD vs VHDX.

Zapraszam do lektury :).

Register the virtual machine in-place czyli importowanie nie wyeksportowanej maszyny w Hyper-V v3

Jedną z opcji która podobała mi się w darmowym ESXi względem Hyper-V v2 była możliwość zaimportowania(zarejestrowania) nie wyeksportowanej maszyny. W Hyper-V v2 na przykład w czasie awaria hosta na którym wszystkie maszyny wirtualne były trzymane na zewnętrznej macierzy, trzeba było się pobawić ręczenie aby po przepięciu zasobu do innego hosta uruchomić na nim te maszyny. Skrypt pod Hyper-V v2 którego używałem do importu takich maszyn wyglądał tak:

set VMPath=E:\TS
set GUID=B49B0A90-4EF4-41A7-8562-229B08BA5419
mklink "%systemdrive%\programdata\Microsoft\Windows\Hyper-V\Virtual Machines\%GUID%.xml" "%VMPath%\Virtual Machines\%GUID%.xml"
icacls "%systemdrive%\programdata\Microsoft\Windows\Hyper-V\Virtual Machines\%GUID%.xml" /grant "NT VIRTUAL MACHINE\%GUID%":(F) /L
icacls "%VMPath%" /T /grant "NT VIRTUAL MACHINE\%GUID%":(F)

Skrypt działa dobrze dla domyślnej struktury katalogów jakie tworzy VMM. Trzeba pamiętać aby litera dysku zasobu przypiętego byłą taka sama albo zmienić ją w plikach konfiguracyjnych maszyn. Pilik mają nazwę {GUID}.xml. Tak wgląda struktura folderów tworzona domyślnie przez VMM.

E:.
|------TS
         |------Virtual Machines
         |       |------B49B0A90-4EF4-41A7-8562-229B08BA5419
         |------TS-disk-0.vhd

Skrypt działa szybciej niż przywracanie konfiguracji z backupu lub tworzenie nowych maszyn wirtualnych i podpinanie vhd, a następnie konfigurowanie sieci.

W przypadku Hyper-V v3 możemy wykonać szybko import takich “wyrwanych” maszyn wirtualnych opcją importu zwaną “Register the virtual machine in-place”. Aby tego dokonać w Hyper-V Manager klikamy Import Virtual Machine…, Klikamy Next

Wskazujemy miejsce naszych plików konfiguracyjnych i klikamy Next

Wybieramy maszynę i klikamy Next. W moim przypadku maszyna to HDS-DC.

Wybieramy tryb importu i klikamy Next. W tym wypadku jest to Register the virtual machine in-place

Wskazujemy gdzie znajdują się pliki VHD i klikamy Next.

Wybieramy właściwą sieć wirtualną i klikamy Next.

Przejście przez kreator zakończone. Wystarczy kliknąć Finish i maszyna będzie dostępna do uruchomienia w parę sekund.

Zwiększania ilość RAMu w maszynie wirtualnej w locie w Hyper-V v3

Fajny ficzer w nowym Hyper-V v3 odkryłem przypadkowo i jak na razie w niusach oraz dokumentach nie zauważyłem żeby to podkreślano.

Edit:
GrzeWier w komentarzu podał link do dokumentu gdzie w jednym zdaniu opisano tą funkcję – link do dokumentu strona 25, a brzmi ono:
“Improvements in Hyper-V Dynamic Memory
In prior versions of Windows Server, it took more memory to start a virtual machine than to actually run it. IT administrators also had to take virtual machines offline temporarily to upgrade their allocated memory.”

Tym fajnym ficzerem jest możliwość dodania RAMu w locie jeśli używa się pamięci dynamicznej w maszynie wirtualnej. Funkcja z mojego punktu widzenia jest naprawdę przydatna. Na przykład w ciągu dnia aplikacja potrzebuje więcej ramu (może ma memory leak 😉 ) i potrzebujemy dodać ram bez zatrzymywania maszyny wirtualnej. Przy Hyper-V v2 wiązało się to z niestety z wyłączeniem maszyny, ale w Hyper-V v3 można to zrobić w locie!(Jeśli używamy pamięci dynamiczniej w VM)

Poniżej widok z ustawień maszyny w wersji v2 kiedy maszyna wirtualna jest włączona. Jak widzimy pozycja Maximum RAM nie ma możliwość edycji.

W podobnej sytuacji w wersji v3 ustawiania prezentują się tak:

Jak widźmy pole Maximum RAM jest dostępne do edycji. No to co zmieniamy wartość. Dodam np. 512MB jeszcze i kliknę OK(pole nie pozwala ustawić mniejsze wartość niż jest). Potem ponownie sprawdzamy ustawienia i widać, że maszyna ma więcej ramu.

Plik bin w Hyper-V v3

W poprzednich wersjach Hyper-V przy starcie maszyny był tworzony plik o nazwie “GUID Maszyny wirtualnej”.bin  np. D1758FD5-D7B9-477C-B8AE-FAC895C36D84.bin. Plik ten służył do za alokowania miejsca na dysku w celu zapewniania możliwości zapisania zawartości ramu do tego pliku w przypadku przejścia maszyny wirtualnej w stan saved. Funkcjonalność ta jest mało przydatna w środowiskach których nie używamy zapisywania stanu maszyny i dodatkowo zajmuję nam niepotrzebnie miejsce na dysku.

W Hyper-V v3 mamy możliwość wyłączenia automatycznego alokowania miejsca przez plik bin. W czasie startu maszyny zostanie utworzony plik o wielkość 4KB. Aby wyłączyć automatyczne alokowanie miejsca należy wejść w ustawienia maszyny wirtualnej i w pozycji Automatic Stop Action wybrać inną opcję niż Save the virtual machine state.

VHD vs VHDX

W Hyper-V 3 pojawił się nowy format dysków wirtualnych VHDX. Nowości w VHDX to:

  • Objętość do 64TB(w becie do 16TB)
  • Rozszerzona ochrona przed korupcją danych podczas awarii zasilania
  • Poprawiona praca wirtualnych dysków na dyskach z dużymi sektorami
  • Większe bloki dysków dynamicznych i różnicowych – pozwala to dostroić dyski do potrzeb obciążenia

Testy odbyły się na maszynie wirtualne z system Windows 7 Enterprise SP1 x64 zainstalowanej na Hyper-V Client w Windows 8 Customer Preview.

Parametry hosta:

  • Intel Xeon E5645
  • 12GB RAM
  • HDD 4x 147GB 15k RAID 10 na Dell PERC6/i

Parametry maszyny wirtualnej:

  • 2 vCPU
  • 2GB RAM

Dyski zostały podłączone do maszyny wirtualnej za pomocą wirtualnego kontrolera SCSI. Wszystkie dyski zostały sformatowane domyślnymi ustawieniami NTFS w Windows 7.

Programy użyte do testów to:

  • AS SSD
  • CrystalDiskMark
  • iometer

AS SSD

CrystalDiskMark

iometer

Testy wykonane scenariuszem All in One.

Hyper-V Client w Windows 8 Customer Preview

W Windows 8 Customer Preview została udostępniona technologia Hyper-V. Hyper-V Client zadowoli na pewno wszystkich którzy do tej pory na Windowsie klienckim używali VMware Player, Virtualboxa zamiast dostarczanego przez Microsoft Windows Virtual PC. Jedną z wad Windows Virtual PC był brak wsparcia dla 64-bitowych systemów-gości. Inna opcją była instalacja Windows Server z rolą Hyper-V i tak zwana konwersja systemu na workstacje(http://www.win2008r2workstation.com/). Na swoim laptopie używałem tej ostatniej opcji.

Hyper-V Client zostanie przycięty względem pełnej serwerowej wersji Hyper-V o następujące technologie:

  • Remote FX
  • Live VM migration
  • Hyper-V Replica
  • SR-IOV networking
  • Synthetic fibre channel

Z technologi wartych uwagi pozostanie Live Storage Move. Technologia ta pozwala przenosić maszynę wirtualną pomiędzy dyskami, udziałami sieciowymi bez zatrzymania jej.

Dodatkowo Hyper-V Client obsługuje tryb hibernacji i usypania systemu operacyjnego. W czasie hibernacji lub usypania maszyny wirtualne są przenoszone automatycznie w stan Saved, a w trakcie wybudzania systemu są automatycznie wznawiane.

Hyper-V Client w Windows 8 Customer Preview wymga aby procesor posiadał technologię SLAT (http://www.wss.pl/baza-wiedzy/czy-procesor-posiada-wsparcie-dla-hyper-v-w-windows-8,2771).


Instalacja

Wchodzimy do Control Panel -> Programs -> Programs and Features -> Turn Windows features on or off
Z listy wybieramy wszystko w pozycji Hyper-V i klikamy OK. Do ukończenia instalacji będzie wymagany restart komputera.

Instalacja z wiersza poleceń:

Dism /online /enable-feature /featurename:Microsoft-Hyper-V -All

Instalacja z powershell’a:

Enable-WindowsOptionalFeature –FeatureName Microsoft-Hyper-V -Restart

Po instalacji w Metro pojawią się kafle prowadzące do Hyper-V Managera oraz Hyper-V Virtual Machine Connection.

Pierwsze wrażenia

Po uruchomieniu Hyper-V Managera widzmy taka samą konsolę jak w wersji serwerówej ósemki.

Przy pierwszych testach mam wrażenie, że Hyper-V Client jest zdecydowania szybsze od VMware Player czy VirtualBox’a. Czekam z niecierpliwością jak rozwinie się technologia Hyper-V Client do czasu wydania RTM Windows 8.

Screenów z moich pierwszych testów

Tworzenie nowej maszyny:

Na poniższym screenie warto zauważyć, że tworzymy już wirtualny dysk w nowej wersji vhdx.

Ustawienia maszyny wirtualnej.

WordPress SEO fine-tune by Meta SEO Pack from Poradnik Webmastera
Skip to toolbar