Category Archives: Windows - Page 2

Incepcja, czyli działające Windows Server 2012 Hyper-V w VMware Workstation 9

Testowanie i nauka wirtualizacji wymaga przynajmniej jednej sztuki sprzętu, na którym musimy zainstalować Hypervizor typu 1. W przypadku klastrów robią się minimum dwa sprzęty plus coś na współdzielony dysk itp. itd. A gdyby tak odpalić w pełni funkcjonalny hypervizor w maszynie wirtualnej i w niej maszynę wirtualną? Obecnie przy dostępnej mocy sprzętu nawet na nowszym laptopie da się tego dokonać z VMware Workstation 9.

Krokiem pierwszym jest posiadanie procesora ze wsparciem dla Intel VT-x/AMD VI.

Drugim jest zainstalowanie Workstation w wersji 9 (w wersji ósmej można uzyskać to samo poprzez edycję plików konfiguracyjnych).

Na początek tworzymy i instalujemy w VMwarze maszynę z Windows Server 2012 używając Easy Install.

Wskazujemy obraz ISO płyty instalacyjnej WS2012

Podajemy klucz, login, jaki chcemy użyć w windowsie i hasło.

Podajmy nazwę maszyny wirtualnej i lokalizację maszyny wirtualne ja dysku.

Podajmy wielkość dysku oraz typ dysku.

Podsumowanie. Klikamy Finish i czekamy, aż system zainstaluję się automagicznie wraz z VMware Tools 🙂

System w czasie instalacji.

Po kilkunastu minutach zainstalowany.

Wyłączamy teraz naszą maszynę wirtualną, wchodzimy w jej ustawienia i w zakładce Options w General zmieniamy Version z Windows Server 2012 na Hyper-V (unsupported), następnie klikamy OK i włączamy naszą maszynę wirtualną z Windows Server 2012.

W celu szybkiej instalacji Hyper-V w Windows Server 2012 uruchamiamy PowerShell na uprawnieniach administratora i wykonujemy polecenie

Add-WindowsFeature Hyper-V –IncludeManagementTools

Po wykonaniu poleceni restartujemy maszynę wirtualną.

Po tym możemy stworzyć i uruchomić maszynę wirtualną w Hyper-V w naszej wirtualnej maszynie na VMmare Workstation! Incepcja pełną gębą. Szkoda, że tylko zasoby nie przyspieszają tak jak w filmie ;).

Na koniec zrzut ekranu z instalacji systemu w naszej incepcji.

Instalacja System Center Virtual Machine Manager 2012 SP1 w wersji BETA

SP1 do SCVMM wprowadza obsługę nowego Windows Server 2012 i z punktu widzenia SCVMM najważniejszego komponentu, jakim jest nowe Hyper-V. Najważniejsze nowe funkcje wprowadzone w SCVMM to:

  • Wsparcie dla wirtualizacji sieci w Hyper-V.
  • Możliwość tworzenia własnych rozszerzenie dla konsoli SCVMM.
  • Wsparcie dla Windows Standards-Based Storage Management Service
  • Wsparcie dla nowego format dysków wirtualnych – VHDX oraz możliwość konwersji z VHD do VHDX

Wymagania

SCVMM 2012 SP1 Beta, jako jedyny z rodzinny System Center 2012 SP1 w wersji Beta wymaga instalacji na Windows Server 2012.

Pełne wymagania dotyczące instalacji można znaleźć na technecie pod adresem – http://technet.microsoft.com/en-US/library/gg610562.aspx

Do instalacji w scenariusz „wszystko na jednym serwerze” potrzebne jest:

  • System operacyjny Windows Server 2012 z minimum 2GB ramu.
  • Windows Assessment and Deployment Kit dla Windows 8 z zainstalowanymi funkcjami Deployment Tools i Windows Preinstallation Environment.
  • .NET Framework 4.0, or Microsoft .NET Framework 4.5 – wersja 4.0 jest dostępna w Windows Server 2012
  • SQL Server 2008R2 lub 2012 – pełne wymagania znajdują się tutaj – http://technet.microsoft.com/en-US/library/gg610574.aspx. W przypadku tej instalacji użyję SQL Server w wersji 2012

Instalacja

Krokiem pierwszym jest instalacja Windows Assessment and Deployment Kit dla Windows 8. Plik instalacyjny pobieramy z http://www.microsoft.com/en-us/download/details.aspx?id=30652. Jest to tylko pilik do rozpoczęcia instalacji online. Wszystkie wybrane komponenty do instalacji zostaną pobrane automatycznie w czasie instalacji.

Uruchamiamy instalator i na ekranie wyboru funkcji do instalacji wybieramy Deployment Tools i Windows Preinstallation Environment. Dalej klikamy Install i czekamy, aż instalator pobierze i zainstaluje wymagane komponenty.

Następnym korkiem jest instalacja SQL Server 2012. Jako, że przechodzenie przez kreator instalacji jest długie i nużące preferuję metodę instalacji z linii komend. Uruchamiamy cmd na uprawieniach administratora i w katalogu gdzie znajduję się instalacja SQL Server 2012 wykonujemy poniższe polecenie:

setup.exe /Q /IACCEPTSQLSERVERLICENSETERMS /PID="XXXXX-XXXXX-XXXXX-XXXXX-XXXXX" /ACTION=install /FEATURES=SQLEngine,ADV_SSMS /INSTANCENAME=MSSQLSERVER /SQLSYSADMINACCOUNTS="builtin\Administrators"

W parametrze PID podajmy klucz produktu. Parametr FEATURES wskazuję na instalację silnika bazodanowego oraz narzędzi do zarządzania serwerem. SQLSYSADMINACCOUNTS ustawia, jaka grupa lub konta maja zostać administratorami instalowanego serwera. Wskazałem na “builtin\Administrators“, czyli grupa lokalnych administratorów na serwerze.

Dokładny opis instalacji nienadzorowanej SQL Server 2012 znajdziemy tutaj – http://msdn.microsoft.com/en-us/library/ms144259.aspx

Kiedy zainstalowaliśmy już wymagane komponenty dla SCVMM to możemy przejść do jego instalacji.

Uruchamiamy setup.exe i wybieramy Install

Wybieramy VMM management server oraz VMM console.

Podajemy dane oraz klucz, w przypadku braku klucza SCVMM zainstaluję się w wersji ewaluacyjnej.

Akceptujemy licencję.

Wybieramy ustawienia CEIP.

Wybieramy ścieżkę instalacji.

Ekran sprawdzania czy system spełnia wymagania produktu. U mnie wskazuje na brak rekomendowanej ilości ramu.

Ustawienia bazy danych. Wskazujemy nasz lokalnie zainstalowany SQL Server.

Ustawienia konta serwisowego oraz Dstributed Key Management. W instalacji testowej wybieramy Local System account, jako konto serwisowe oraz nie konfigurujemy DKM. W przypadku instalacji produkcyjnej najlepiej zapoznać się z dokumentacją produktu i dobrać odpowiednią konfigurację pod swój scenariusz użycia.

Ustawienia portów. Najlepszą praktyką jest pozostawić ustawienia domyślne.

Ustawienia udziału dla biblioteki. Domyślnie tworzy się w katalogu, w którym instalujemy SCVMM. Ja zmieniłem to na katalog bezpośrednio na partycji C.

Podsumowanie przed ustawionych parametrów. Teraz już tylko należy kliknąć Install, aby rozpocząć instalację.

I instalacja zakończona powodzeniem :).

A tak wygląd uruchomiona konsola SCVMM2012 SP1:

Nic teaming na serwerach HP z Hyper-V w wersji 2008 i 2008R2

http://h20000.www2.hp.com/bc/docs/support/SupportManual/c01663264/c01663264.pdf – Bardzo dobry dokument HP objaśniający jak należy skonfigurować nic temaing, kiedy chcemy wykorzystać go w połączeniu z Hyper-V w 2008 i 2008R2. Z doświadczenia podpowiem, że instalacja w innej kolejności niż zalecana potrafi dać trochę dziwnych problemów do rozwiązywania.

Zmiana adresu ip oraz dns w Powershell v3

Zmiana IP, interfejs wskazujemy po nazwie w parametrze InterfaceAlias. Stałe IP:

New-NetIPAddress -IPAddress 192.168.1.51 -InterfaceAlias "Ethernet" -DefaultGateway 192.168.1.1 -AddressFamily IPv4 -PrefixLength 24

Dynamiczne:

Set-NetIPInterface -InterfaceAlias "Ethernet" -DHCP Enabled

Adresy DNS ustawiamy poleceniem Set-DnsClientServerAddress, interfejs wskazujemy parametrem InterfaceAlias tak jak w poleceniu New-NetIPAddress. Stały DNS:

Set-DnsClientServerAddress -InterfaceAlias "Ethernet" -ServerAddresses ("192.168.1.50","192.168.1.51")

DNS z DCHP:

Set-DnsClientServerAddress -InterfaceAlias "Ethernet" -ResetServerAddresses

Testowa wersja Windows 8 Enterprise

Dostępna jest już dla wszystkich 90-dniowa wersja testowa Windows 8 Enterprise, którzy nie posiadają subskrypcji MSDN lub TechNet- http://msdn.microsoft.com/en-us/evalcenter/jj554510.aspx

Warto obejrzeć – Windows Server 2012: Cluster-in-a-Box, RDMA, and More

Męcząc dalej sesje z TechEd North America 2012, polecam zobaczyć sesję pod tytułem Windows Server 2012: Cluster-in-a-Box, RDMA, and More. Głównie o idei Cluster-in-a-Box, ale nie tylko. Dodatkowo w czasie sesji pokazany został sprzęt Cluster-in-a-Box, co moim zdaniem w najbliższej przyszłości może stać się ciekawym rozwiązaniem dla rynku SMB.

http://channel9.msdn.com/Events/TechEd/NorthAmerica/2012/WSV310

Warto obejrzeć – Lessons from the Field: 22 VDI and RDS Mistakes You’ll Want to Avoid

Sesja z TechEd North America 2012 na temat wyboru RDS vs VDI, popełnianych błędach przy wdrażaniu i administracji. Jeżeli zastanawiasz się nad wdrożeniem terminali lub wirtualnych desktopów to polecam się z tym zapoznać, a dla osób, które posiadają już takie rozwiązanie, materiał ten może pomóc w odnalezieniu już istniejących błędów – szczególnie polecam slajd na temat Load Balancingu.

http://channel9.msdn.com/Events/TechEd/NorthAmerica/2012/VIR317

WSUS vs. KB2720211

Gdyby miał ktoś problemy przy instalacji KB2720211(“This update strengthens the WSUS communication channels.” :)) to parę linków, które mogą pomoc:

Shared Nothing Live Migration w Windows Server 2012 + Demo

Shared Nothing Live Migration to nowa funkcjonalność Hyper-V w Windows Server 2012. Pozwala ona na dokonanie migracji na żywo na inny serwer Hyper-V bez żadnych współdzielonych zasobów. Nie jest wymagany żaden klaster z dyskiem typu CSV jak przy 2008R2!

Konfiguracja

Do testów wykorzystałem dwa laptopy z zainstalowanym Windows Server 2012 RC z rolą Hyper-V(HV1 i HV2). Obie maszyny przyłączone do domeny.

Pierwszą czynnością jest ustawienie delegacji kerberosa w Active Directory dla obydwu serwerów Hyper-V. Na obiekcie komputera HV1 ustawiamy delegację do HV2 i na HV2 do HV1. Aby tego dokonać uruchamiamy Active Directory Users and Computers wyszukujemy obiekt komputera i wchodzimy w jego właściwości. W zakładce Delegation zaznaczamy opcję jak poniżej i za pomocą Add dodajmy serwer, do którego ma zostać wykonana delegacja i wybieramy usługi: cifs, Microsoft Virtual System Migration Service.

Następny krokiem jest konfiguracja ustawień Live Migration na serwerach Hyper-V. Wychodzimy do ustawień serwera Hyper-V i przechodzimy do sekcji Live Migration. Zaznaczamy Enable incoming and outgoing live migrations oraz Use Kerberos. W sekcji Incoming live migrations ustawiamy uprawnienia dla przychodzących migracji. Są dwie opcje konfiguracji:

  • Use any available network for live migration – opcja ta zezwala na wszystkie przychodzące migracje
  • Use these IP addresses for live migration – opcja ta zezwala na przychodzące migracje z wskazanych adresów IP lub podsieci

Użycie Shared Nothing Live Migration

Po skonfigurowaniu obydwu serwerów można przejść do użycia tej funkcji. Klikamy prawym przyciskiem na maszynę wirtualną, którą chcemy przemigrować i wybieramy Move…. W kreatorze wybieramy Move the virtual machine i klikamy Next.

Podajemy nazwę serwera, na który chcemy przemigrować maszynę i klikamy Next.

Wybieramy gdzie chcemy umieści pliki maszyny wirtualnej i klikamy Next. W tym przypadku wybiorę opcję drugą. Jest ona ciekawa, ponieważ pozwala na wybranie gdzie mają zostać umieszczone piliki na serwerze, a w przypadku gdy nic nie wybierzemy, pliki maszyny zostaną umieszone zgodnie z ustawieniami Hyper-V. Opcja pierwsza – Move the virtual machine’s data to a single location powoduje umieszczenie wszystkich plików maszyny wirtualnej w jednej wskazanej lokalizacji. Opcja trzecia – Move only the virtual machine ma zastosowanie tylko wtedy, gdy pliki są umieszczone na zasobie sieciowym, do którego oba serwery Hyper-V mają dostęp.

Tak jak pisałem przy opisie poprzedniego kroku mamy okno z wyborem, w jaki sposób rozmieści pliki maszyny wirtualnej. Wybieramy opcję Move the virtual machine’s data automatically. Piliki zostaną rozmieszczone automatycznie zgodnie z ustawieniami Hyper-V. Klikamy Next.

Teraz już tylko sprawdzamy podsumowanie i klikamy Finish, aby rozpocząć migrację.

Przechodzenie przez kreator zajmuję chwilę czasu. Moim zdaniem jedną z najważniejszych rzeczy w Windows Server 2012 jest możliwość automatyzacji i zarządzania w prosty sposób z poziomu powershella. Migracje, która została przedstawiona powyżej można przeprowadzić jednym poleceniem za pomocą polecenia Move-VM:

Move-VM -Name 2008R2 -DestinationHost HV2 -IncludeStorage

Gdzie 2008R2 to nazwa maszyny wirtualnej, a HV2 nazwa serwera docelowego.

W trakcie testowych migracji na słabym sprzęcie(2x Dell D630) zauważyłem wypadniecie maksymalnie 3 pingów, co przy większości wykorzystywanych dziś sposób komunikacji sieciowej jest praktycznie niezauważalne. Sama migracja systemu z 1GB ramu oraz 10GB vhd trwała około 11 minut.

Demo

Poniżej krótkie demo migracji. Jest to pierwsze takie moje nagranie, więc proszę o komentarze, co poprawić 🙂

Hyper-V Replica. Część 3

We wcześniejszych postach opisałem funkcjonalność Hyper-V Replica dostępna w Windows Server 2012 (Windows Server 8 Beta, Hyper-V v3)

W tym poście opiszę jak przełączyć replikowaną maszyny na zapasowy i dokonać jej powrotu w scenariuszu planowanego przełączenia jak i awaryjnego.
Aby oba scenariusze przebiegły prawidło należy:

Planowane przełączenie

Na początek należy wyłączyć maszynę wirtualną. Nie może być włączona lub zapisana. Następnie w konsoli Hyper-V klikamy prawym przyciskiem na maszynę wirtualną i wybieramy Replication -> Planned Failover.

Po kliknięciu pojawi się okno z formatką, która przeprowadzi nas przez przełączenie maszyny na drugi serwer.

Aby rozpocząć przełączenie klikamy Failover. W zależności od tego ile danych nie zostało jeszcze zreplikowanych na drugi serwer to operacja ta potrwa od kliku sekund do kliku, kilkunastu minut.

Maszyna wirtualna przełączona na zapasowy serwer 🙂

Przełączenie awaryjne

Teraz przełączenie w nielubianym przez nikogo scenariuszu awarii głównego hosta.
Klikamy prawym przyciskiem na maszynę wirtualną i wybieramy Replication -> Failover.

Wybieramy punkt przywrócenia. Jeżeli ustawiliśmy, żeby Hyper-V trzymało więcej niż jeden punkt przywracania to wtedy będzie on dostępny na liście do wyboru. Klikamy Failover, aby uruchomić maszynę i zablokować mechanizm replikacji.

Powrót maszyn wirtualnej

W przypadku, jeśli przełączenie było robione w scenariuszu planowanym za pomocą opcji Planned Failover to powrót dokonujemy również funkcja Planned Failover.

W przypadku nieplanowanego przełączenia mamy dostępne dwie opcje powrotu:

  1. Cancel Failover – wybranie opcji Cancel Failover dostępnej w menu Replication, która usunie wszystkie zmiany na replice i przywróci stan ustawień i danych przed awarią. Trzeba pamiętać, aby na serwerze główny wybrać opcję Resume Failover, aby przywrócić replikowanie.
  2. Revers replication – opcja ta przebiega dwuetapowo. Krokiem pierwszym jest odwrócenie replikacji w celu przesłania danych z repliki na serwer główny. Dokonujemy tego opcją Revers replication w menu Replication. Opcja ta uruchomi kreator odwrócenia replikacji, który można przejść klikając wszędzie Next, a na końcu Finish, ponieważ bazuję on na istniejących ustawieniach replikacji. Drugim etapem jest dokonanie przełączenia typu Planned Failover, aby serwer wrócił na swój prawidłowy serwer główny.
WordPress SEO fine-tune by Meta SEO Pack from Poradnik Webmastera
Skip to toolbar